Od Autora: Jako iż moja wena osiągnęła zawrotne tempo, proszę bardzo: oto nowa część! Jeśli wydaje się wam to za krótkie to nie martwcie się: niedługo będą dłuższe części. Dedykowane Bogince, dzięki która napuściła mnie na wymyślne wymordowanie ok. 80% postaci. Wcześniej miało być 50%. Zapraszam do czytania.
21 sierpnia 2009 roku, 00:30, ulice Nowego Jorku
Nawet w najgorszych koszmarach Percy nie śnił, że takie coś może stać się z Nowym Jorkiem. To miasto już od czasów swego powstania, gdy nosiło miano Nowego Amsterdamu nigdy, nawet w ciągu nocy naprawdę nie zamierało, lecz teraz jakby drwiąc z tego podstawowego aksjomatu na poniszczonych ulicach panowała pustka. W nielicznych oknach należących do ogromnych budynków, paliły się świeczki sygnalizując obecność ocalałych ludzi, reszta uciekła z miasta jak tylko skończyła się bitwa na Olimpie. Nie wiadomo co śmiertelnicy widzieli przez Mgłę, lecz większości z tych, którzy byli poza budynkami w trakcie starcia skończyli jako „straty uboczne”. Leżeli porozrzucani niczym lalki, które dziecko po zabawie odrzuciło w kąt, zaś na ich ciałach widać było ślady pazurów i jak Jackson zauważył z przerażeniem mieczy, strzał oraz wszelkich innych narzędzi śmierci używanych przez ludzi. Co jakiś czas mijał opuszczony radiowóz, a w nim trupy zabitych policjantów, którzy widać częściowo przejrzeli przez Mgłe i stawiali opór armii Kronosa. Oprócz tego w ciemnościach krążyło coś dziwnego, i nie był to wiatr hulający po martwej skorupie miasta.
Percy przeskoczył kupę gruzu, spod której wystawały jakieś ręce i nogi, nie mogąc zignorować narastającego w nim poczucia winy. Kumulowało się z każdą kolejną przecznicą, razem z irracjonalnym poczuciem strachu, że przegapił rzecz jeszcze gorszą i straszniejszą od tego co tu widział. Otwierając drzwi do klatki schodowej czuł, że jest przygotowany na to co tam zastanie, ale widok jaki zobaczył zupełnie go odrzucił.
Paul Blofis leżał z mieczem wbitym w pierś, rozrzucony pośród schodów prowadzących na pierwsze piętro, W prawej dłoni trzymał jakiś topór, prawdopodobnie z niebiańskiego spiżu. Syn Posejdona podszedł do trupa, wyciągnął broń z jego ciała i zamknął mu oczy. Wyłączając się, poszedł w górę. Czuł jakby nie był gospodarzem własnego ciała, jakby patrzał na nie z boku. Automatycznie sięgnął do klamki i naparł na drzwi. Nie udało mu się ich poruszyć, dlatego sięgnął po pistolet zabrany z radiowozu , przystawił go do klamki i strzelił. Gdy zamek nie stawiał juz oporów stanął przy przeciwległej ścianie i ruszył pędem do przodu, brakiem uderzając w przeszkodę. Wpadał do środka, przewracając szafę, którą były zastawione drzwi i lądując na niej. Stoczył się z niej i stanął na nogi. Przeszukując mieszkanie zajrzał do salonu. Jeszcze kilka dni temu wylądował tam z Niciem i Panią O’Leary niszcząc całe wyposażenie pomieszczenia. Nagle jego uwagę przykuło wybite okno. Szybko wyjrzał przez nie i zauważając leżącą na ziemi, nieruchomą postać wyskoczył. Nie myslał o otoczeniu, wylądował koło ciała, przyklęknął i obrócił je na plecy. Przyjrzał się twarzy i rozpoznał Sally Jackson , jego matkę.
-Percyyy-wyszeptała cicho.-Ż-ż-żyjesz, a ja t-tak się zamart-twiałam.
-Coś mnie zatrzymało po drodze-rzekł uśmiechając się przez łzy Percy.-Znalazłem Cię, zaraz ci pomogę.
-Nie daasz r-rady-cicha odpowiedź zaskoczyła go. Po chwili zobaczył ułamany pazur wbity w brzuch i zamarał. Zakrwawiona ręka uniosła się w górę i dotknęła jego policzka.-Pamiętaj, o tym, że Cię ko…
Słowa Sally nagle się urwały. Jej spojrzenie się zamgliło, zaś ręka dotykająca twarzy Posejdonowica delikatnie opadła, znacząc mu brudny policzek śladem krwi i po chwili sięgnęła ziemi. Percy mocniej objął ciało matki i zaniósł się po raz kolejny panicznym szlochem, opierając się o ścianę budynku dotrwał tak aż do poranka.
Nagle ciszę przerwał dźwięk strzałów, wybudzając Percy’ego z letargu. Nie rozumiejąc do końca co się dzieje, heros wstał i dobył Orkana, rozglądając się dookoła. Gdy rozległy się kolejne serie karabinowe oraz skrzek ranionego potwora, szybko zlokalizował źródło zamieszania i pobiegł w tamtym kierunku klucząc między budynkami. Dostrzegł dwa telchiny zmierzające do tego samego celu co on. W biegu wyciągnął Szerszenia z pochwy na plecach i zawirował w piruecie dekapitując psiogłowych. Nie dostrzegł już jak jego ofiary się rozpadają, lecz biegł dalej z wyciągniętym mieczem w każdej dłoni.
Wypadł na główną ulicę. Pierwszą rzeczą którą zauważył był jeep, którego załoga ostrzeliwała nadchodzące potwory. Nie wiedział kim oni byli, ale rozpadające się w pył stworzenia świadczyły o tym, że mieli niebiański spiż. Jego rozmyślania przerwał skrzek nadchodzący z góry.
Nie zdążył zareagować w pełni.
Nadstawił miecze ku górze.
Później była ciemność.
A teraz konkurs. 5 pierwszych komentujących niech zagłosuje, kto ma zginąćjako ten zły:
a) Nico
b) Grover.
Oczywiście na kogo będzie więcej głosów, na tego wypadnie.
Pamiętaj Wenckus to mały podstępny Hobbit, więc się strzeż. Strzeżonego Pan Bóg strzyże. 😀
Nico… tylko mam nadzieję, że nie wywiniesz nam takiego numeru, żeby zabić właśnie tego na którego będzie mniej głosów, żeby zginął! (trochę dziwne to zdane, ale wiesz o co chodzi) xD no cóż, nie podoba mi się to, że wszyscy bliscy Percy’ego umarli, bo ja go strasznie lubię
no ale dobra… poza tym dobrze się czyta choć trochę… smutno ;D
No choć wolę Nica to niech on zginie… . Grover zły? Chyba tylko jak mu burito ukradną 😉 Opko jak zwykle jest the best![:-)](http://rickriordan.pl/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Nie nie kończ tego teraz. Chcę jeszcze. Niech nico zginie ale przedtem najlepiej gdyby wezwał armię umarłych przeciwko Percy’emu.
Nie zabijaj ich! MOje ulubione postacie. A ten zły nie może być kto inny? xDDD
Nie. Już wiadomo, że Nico zginie jako ten zły, a Grover jako ten dobry. A była skryta nadzieja, że będę mógł przedstawić złego Grovera, rzucającego burritos i plastikowymi rzeczami :/.
Ale to nie zabij wszyskich na raz ;D
Bo, rozumiem, opek bez śmierci to nie opek
Ale nie na raz!
Nie! Żaden z nich proszę wymyśl coś innego. Kocham Nica on nie może byc zły, a Grover cóż… to Grover. Opowiadanie genialne, wszystko świetnie opisane tylko NIE ZABIJAJ NICO DI ANGELO!!! Błagam![:)](http://rickriordan.pl/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Mam pomysł! Zabij ich obu! I Nica i Grovera! Niech nimi zawładnie jakiś zły duch! Lub przynajmniej Percy niech z nimi stoczy bitwe, a wylosuj kogo zabije! Jestem genialna 😉
Oni obaj zginą. Głosowanie jest co do tego, który umrze jako ten zły. 😀
Czytałam to wcześniej i poza tym, że umiesz świetnie pisać, stwierdzam, iż jesteś psychicznym sadystą…
Pamiętaj: wiem gdzie mieszkasz.
o kur*a o.0 Mam się bać?
Fajne opko. Tylko tyle tych morderstw… [wali głową w ścianę] Zamierzasz zabić wszystkich bohaterów, czy co?
Raz, dwa, trzy
Zginiesz TY!
Wenecko, jesteś sadystą! Znęcasz się zarówno nad ludźmi/herosami/satyrami jak i Bogu ducha winnymi przecinkami.
Nie wstyd Ci?!
Popieram Arachne, ale opko jest świetne. Będę je czytać, bo teraz nie zasnę, nie dowiedząc się jak to się skończy… >.< Nie zabijaj Nico… On jest taki kochany…
Szkoda, że dałeś się namówić na 80%, bo teraz, to już nie to samo co kiedyś… Jednak, opko jest świetne ![:)](http://rickriordan.pl/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Jesteś sadystą i psychicznym człowiekiem XD
Jak możesz planować zabić Nico!? I jeszcze jako złego?! Opko na prawdę superaśne, ale ciut zbyt dużo ważnych postaci ginie. Co zrobisz jak wykończysz wszystkich? Percy się obudzi? Napiszesz CD ‚Przygody w Podziemiu’?
Boże, tak sie nakrecilam za aż nie wiem co napisać. TO OPKO JEST GENIALNE!! Nic dodać nic ująć. To jest jak… Poezja. Chyba jeszcze nigdy nie czytałam tu czegos tak wspaniałego. I fakt, jesteś sadystą i za to cię lubię.
Co tam 80%, wymorduj wszystkich. No, moze trochę przesadzam. Ale pamiętaj, ze liczę na wielki finał w którym Percy w przyplywie żalu i poczucia winy pakuje sobie kulkę w łeb.
I jeszcze jedno. Po co robić Nica złym, to zbyt oczywiste, no wiesz, on jest synem Hadesa i tak dalej za to Grover… Sam widzisz, ze nikt go sobie nie wyobraża w tej złej roli no i chyba właśnie o to chodzi, żeby czymś zaskoczyć.
W każdym razie czekam z niecierpliwoscia na ciąg dalszy i mam nadzieje, ze będzie chociaż w połowie tak cudowny jak te dotychczasowe części.